Gisteren heb ik gezegd dat alles goed gaat met trouwplannen en dat is waar, maar alleen omdat de plannen bijna klaar zijn . Er zijn nog veel verschillende tradities tussen Amerikaans en Belgische trouwfeesten. Soms is dat een oorzaak van spanning of schuld (alleen in mijn geval…ik weet niet hoe het anderen doet voelen). Soms ben ik het beu. Ik wens dat we hier in Gent kunnen trouwen want het zoveel makkelijker zou zijn maar ik weet dat ik teleurgesteld zouden zijn. Ik vind Belgische trouwfeesten…niet saai…maar sober. Allee, niet triestig, maar minder kleurrijk. Het ziet niet zo vrolijk uit. Dit is alleen mijn opinie, en misschien ben ik fout. Ik ben alleen naar twee trouwfeesten geweest, dus is mijn ervaring natuurlijk beperkt. Meestens ben ik in de war met de volgende zin: “ik weet dat jullie het doen in deze manier, maar dit is hoe wij het doen en ik wil het ook onze weg.”
En ja, ik begrijp dat maar ik ben anders. Als we in België waren getrouwd, zou ik bijna alles in de Belgische weg doen. Ja, voor mij is het raar voor de bruid en bruidegom èèn “witness” te hebben, maar als ik in België was getrouwd, zou ik èèn witness hebben. Ik zou niet drie bridesmaids hebben omdat ik Amerikaans was. Snap je?
Ik weet dat Belgen zijn de koningen van de compromis. Amerikanen zijn niet goed met compromis een ik probeer keihard te geven zoveel als ik eisen. Ik weet niet meer “where to draw the line.” En dat vind ik zeer frustrerend.
Entries (RSS)
Het lijkt me vrij normaal dat de verschillende culturele tradities een oorzaak van spanning kunnen zijn. Het lijkt me ook normaal dat jullie huwelijk een compromis zal zijn tussen beide : niet 100% zoals in Pittsburgh, niet 100% zoals in Gent maar x% van het een en y% van het andere. Welke verdeling je precies neemt, welke elementen je wel of niet kiest moeten jullie met je beide kiezen.
Ik vond het ook moeilijk om een viering te vinden die zowel voor mijn man (atheistisch) en voor mij (katholiek) allebei waardevol zou zijn. Ik maakte me vaak te veel zorgen over hij over alles zou denken.
Maar uiteindelijk moet je je hart volgen, jullie hart en wat anderen denken maakt absoluut niets uit. Het is jullie dag en enkel en alleen jullie grote dag! En dan zullen ook Amerikanen moeten begrijpen dat sommige zaken misschien een compromis is!
Het is vooral goed nieuws dat de plannen bijna klaar zijn! amai, dat gaat vlot
. Bij ons bleef het plannen duren tot de laatste weken.
Foutjes:
Amerikaanse trouwfeesten
Het ziet ER niet zo vrolijk uit.
Meestal (meestens bestaat niet)
het doen “op” deze manier
“ik wil het ook onze weg” : ik snap niet wat je hiermee wil zeggen. De zin klopt niet
op de Belgische manier doen
dat de bruid en bruidegom één getuige hebben
maar als ik in België zou trouwen (je bent nog niet getrouwd!)
Ik weet dat Belgen koningen van HET compromis zijn.
Ik probeer evenveel te geven als ik eis